Regelmatig moet ik (Mariska) de kinderen naar school brengen. Vooral op de woensdagochtenden wanneer Jeroen mannenontbijt heeft met de mannen uit de kerk. Dat begint om 7.00 uur, waardoor ik eerst hem in de stad afzet. Gewoonlijk brengen we eerst de jongens, dan Carmen en dan de kleintjes naar school. Maar omdat Carmen op woensdagochtend begint met een half uur gebed voor schooltijd, moet zij als eerste naar school worden gebracht. Omdat bij mij het eerste ritme er zo inzit, ben ik per ongeluk al bijna een keer de jongens vergeten naar school te brengen. Ik was in ieder geval weer op weg naar huis, me al verheugend op de koffie... Allemaal waren ze zo stil (wat wil je als je al om 7.10 uur in de auto moet zitten...), totdat ik me opeens realiseerde dat ik nog een aantal kinderen naar school moest brengen. Kan je nagaan de hilariteit toen ik ze vertelde wat ik van plan was. Gelukkig kon ik nog een andere route nemen om ze toch op school te krijgen.
Sinds die keer is het op de woensdagochtenden, als ik Jeroen en Carmen heb afgezet, elke keer erg stil in de auto... Afgelopen woensdag vroeg ik wat hun probleem was. Het antwoord was simpel, als ze nu heel stil waren, zou ik misschien dit keer echt vergeten dat ze nog in de auto zouden zitten en zou ik ECHT naar huis rijden. Hierop moest ik ze natuurlijk teleurstellen door ze uit te leggen dat ik heus wel van die keer had geleerd. Dat ik van mijn fouten probeer te leren, ook al vinden ze dat in dit geval misschien niet zo leuk. Emil kwam met een heel verhelderend en nuchter antwoord dat hij het niet zo erg vond dat ik van mijn fouten leerde. Want als ik dat niet zou doen, zou ik niet zo lekker kunnen koken als dat ik nu deed... Tja de liefde van de man gaat door de maag...
Toen ik dit 's avonds aan Jeroen vertelde, legde hij me uit dat dit een normale denkwijze is voor een Roemeense man..... het eerste jaar van het huwelijk is het moeilijkst, want dan moet de vrouw nog leren echt goed te koken! Daarna krijgen ze de smaak te pakken en begint de buik van de man te groeien ;-) (spijtig voor mij, want ik doe hard mijn best, maar een buik bij Jeroen krijgen lukt me nog steeds niet...). Het is dus een belangrijke kwaliteit voor een vrouw, ze MOET goed kunnen koken!
Hoe dan ook, het is duidelijk in welke cultuur onze zoons worden grootgebracht.... En zeg nu zelf, het is wel heel handig als een vrouw lekker kan koken, toch?
No comments:
Post a Comment