Jeroen is inmiddels weer thuis sinds afgelopen dinsdag. Zodra hij weer een beetje tijd heeft zal hij over zijn ervaringen schrijven. In totaal heeft hij 1 dag rust gehad om vervolgens weer hard aan de slag te gaan. Vandaag (vrijdag) en morgen heeft hij een intensieve vergadering met de board van Wycliffe Roemenie. De board is door een aantal moeilijke momenten gegaan het afgelopen jaar. Ze willen nu alles op een rijtje gaan zetten en bespreken hoe ze een productieve board kunnen worden. Het zijn mooie en positieve ontwikkelingen.
Zondag hopen we even een dagje rust te hebben, om vervolgens daarna een aantal dagen de zendelingen uit Ethiopie te ontvangen. We zijn benieuwd naar hun verhalen. Al is Jeroen daar natuurlijk wel afgelopen najaar geweest.
Vanaf halverwege volgende week zal het als het goed is wat rustiger met Jeroen zijn werk gaan worden.
Voor de rest gaat hier alles lekker zijn gangetje. We hebben gelukkig erg veel regen gehad. Alles is mooi groen. Hopelijk help ons dit de komende periode met het water uit de put. Het grondwaterpeil is nog wel steeds heel erg laag.
Sinds 2 weken hebben we kippen. Het was een erg leuke ervaring om te zien hoe onze kinderen van die lieve kleine kuikens vast hielden. Al was Alexandra wel erg bang en raakte ze zelfs de eerste keer helemaal in paniek. Nu de kippen groter worden vinden de kids het iets minder leuk om ze vast te houden ;). De kinderen willen graag een kinderboerderij. Iets wat ze heel erg missen vanuit Nederland. Ik moet zeggen dat we inmiddels al hard op weg zijn om er een te hebben. Er missen nog een geit en een schaap. Wie weet....
Friday, 18 May 2012
Thursday, 10 May 2012
korte update
Even een korte update over het reilen en zeilen bij ons en Jeroen.
Jeroen en Nicu zijn inmiddels veilig bij een van onze Wycliffe zendelingen. Het was een lange en intensieve reis (al was het qua afstand niet heel ver...) met 2 verschillende vliegtuigen, verschillende bussen en een tuktuk. Of te wel weer een aantal interessante ervaringen erbij voor hen.
Ze zullen tot maandag bij Stefi blijven en daarna (eindelijk) weer terug komen.
Hier gaat alles zn gangetje. Veel geregel als altijd, vooral door school. Inmiddels hebben Nathan en David hun 2 belangrijke testen gehad en voor Emil heb ik iemand gevonden die hem nu voorbereid op de test voor Roemeens.
Ondertussen worden we grandioos door onze gemeente hier geholpen. Het fijn om deel uit te maken van een gemeente die voor je klaar staat. Zo werd er gister zomaar voor ons gekookt, met als toetje een heerlijke roemeense chocoladetaart.
Jeroen en Nicu zijn inmiddels veilig bij een van onze Wycliffe zendelingen. Het was een lange en intensieve reis (al was het qua afstand niet heel ver...) met 2 verschillende vliegtuigen, verschillende bussen en een tuktuk. Of te wel weer een aantal interessante ervaringen erbij voor hen.
Ze zullen tot maandag bij Stefi blijven en daarna (eindelijk) weer terug komen.
Hier gaat alles zn gangetje. Veel geregel als altijd, vooral door school. Inmiddels hebben Nathan en David hun 2 belangrijke testen gehad en voor Emil heb ik iemand gevonden die hem nu voorbereid op de test voor Roemeens.
Ondertussen worden we grandioos door onze gemeente hier geholpen. Het fijn om deel uit te maken van een gemeente die voor je klaar staat. Zo werd er gister zomaar voor ons gekookt, met als toetje een heerlijke roemeense chocoladetaart.
Tuesday, 1 May 2012
Mei
April was een maand van regen en kou (ach, tussen de 15 en 20 graden :)). Mei begint met een hittegolf, tussen de 30 en 35 graden ;). Tja, zie dan maar eens de kinderen aan het werk te krijgen voor school. Gelukkig duurt school nog maar tot 22 juni. Als het zo ernaar uitziet wordt het flink afzien. Maar daarna kunnen ze lekker genieten van 2 1/2 maand vrij!
De komende maand zal even heel druk worden. Jeroen is nu voor 17 dagen naar Thailand. Hij is samen met de leider van de board (Nicu) afgelopen zondag vertrokken en inmiddels veilig aangekomen. Gister en vandaag bezoeken ze een aantal projecten van Wycliffe leden (niet Roemeense leden). Daarna zullen ze een conferentie hebben met alle Wycliffe directeuren en partnerorganisatie's van over de hele wereld. Vanaf 9 mei reizen ze door naar een Roemeens lid om te zien hoe het met haar gaat en om haar te bemoedigen. Vanaf 14 mei komen Jeroen en Nicu weer terug naar Roemenie. 15 mei zullen ze thuis aankomen.
Jeroen komt op dinsdag 15 mei aan en vanaf de donderdag 17 mei zullen we met de board en hun families naar een kamphuis gaan. Daar zal de board een meeting hebben en de families van de board zullen gezellig samen zijn.
Zodra we terug komen van dit weekend, zullen Petru en Mirela (Roemeense zendelingen in Ethiopie) met hun kinderen voor een aantal dagen bij ons komen logeren. Dit gezin komt voor een aantal maanden terug op verlof.
Als zij weg gaan gaat Jeroen naar een conferentie (23 mei) voor 1 dag.
Vanaf de 24e komen Mariska's ouders op bezoek. Behalve dat ze gezellig bij ons zullen zijn en haar vaders met pensioen gaan kunnen vieren (yeah, eindelijk!), zullen ze ook een aantal projecten en mensen bezoeken als voorbereiding voor de groep die uit hun kerk, Lifeword (www.lifeword.nl/) komen om o.a. te helpen in verschillende projecten, met hun dramateam opvoeringen zal hebben en onze kerk komt bemoedigen.
Al met al wordt het lekker intensief, maar we zien erg uit naar alles wat gaat komen. We zullen proberen om de blog een beetje bij te houden ;).....
De komende maand zal even heel druk worden. Jeroen is nu voor 17 dagen naar Thailand. Hij is samen met de leider van de board (Nicu) afgelopen zondag vertrokken en inmiddels veilig aangekomen. Gister en vandaag bezoeken ze een aantal projecten van Wycliffe leden (niet Roemeense leden). Daarna zullen ze een conferentie hebben met alle Wycliffe directeuren en partnerorganisatie's van over de hele wereld. Vanaf 9 mei reizen ze door naar een Roemeens lid om te zien hoe het met haar gaat en om haar te bemoedigen. Vanaf 14 mei komen Jeroen en Nicu weer terug naar Roemenie. 15 mei zullen ze thuis aankomen.
Jeroen komt op dinsdag 15 mei aan en vanaf de donderdag 17 mei zullen we met de board en hun families naar een kamphuis gaan. Daar zal de board een meeting hebben en de families van de board zullen gezellig samen zijn.
Zodra we terug komen van dit weekend, zullen Petru en Mirela (Roemeense zendelingen in Ethiopie) met hun kinderen voor een aantal dagen bij ons komen logeren. Dit gezin komt voor een aantal maanden terug op verlof.
Als zij weg gaan gaat Jeroen naar een conferentie (23 mei) voor 1 dag.
Vanaf de 24e komen Mariska's ouders op bezoek. Behalve dat ze gezellig bij ons zullen zijn en haar vaders met pensioen gaan kunnen vieren (yeah, eindelijk!), zullen ze ook een aantal projecten en mensen bezoeken als voorbereiding voor de groep die uit hun kerk, Lifeword (www.lifeword.nl/) komen om o.a. te helpen in verschillende projecten, met hun dramateam opvoeringen zal hebben en onze kerk komt bemoedigen.
Al met al wordt het lekker intensief, maar we zien erg uit naar alles wat gaat komen. We zullen proberen om de blog een beetje bij te houden ;).....
Thursday, 19 April 2012
Kilometervreter...
We hebben heel wat kilometers gemaakt de afgelopen weken....
Vorig weekend ben ik (Jeroen) een weekend naar het oosten van het land geweest om een aantal Wycliffe-kandidaten en een voorganger te ontmoeten en om deel te nemen aan een zendingsconferentie die we met Wycliffe Roemenie samen met 3 andere organisaties hebben georganiseerd.
Dit jaar hebben we 3 soortgelijke, lokale, conferenties waarbij het doel is om jongeren uit de desbetreffende stad bloot te stellen aan de nood en mogelijkheden om zich in te zetten voor internationaal zendingswerk, zowel door zelf te gaan als door anderen te ondersteunen.
Onderweg moesten we een aantal bergen over en opeens begon het te sneeuwen.....wat was ik blij dat ik de winterbanden er nog onder had liggen:
De conferentie was geslaagd, er waren ongeveer 100 mensen aanwezig:
Vorig weekend ben ik (Jeroen) een weekend naar het oosten van het land geweest om een aantal Wycliffe-kandidaten en een voorganger te ontmoeten en om deel te nemen aan een zendingsconferentie die we met Wycliffe Roemenie samen met 3 andere organisaties hebben georganiseerd.
Dit jaar hebben we 3 soortgelijke, lokale, conferenties waarbij het doel is om jongeren uit de desbetreffende stad bloot te stellen aan de nood en mogelijkheden om zich in te zetten voor internationaal zendingswerk, zowel door zelf te gaan als door anderen te ondersteunen.
Onderweg moesten we een aantal bergen over en opeens begon het te sneeuwen.....wat was ik blij dat ik de winterbanden er nog onder had liggen:
De conferentie was geslaagd, er waren ongeveer 100 mensen aanwezig:
Alles bij elkaar waren het ongeveer 1400 km in een weekend...
Gisteren zijn we met het hele gezin naar Boedapest geweest om nieuwe paspoorten voor de kinderen aan te vragen.....nog ruim 500 km erbij!
Tuesday, 3 April 2012
Ernstige tandproblemen bij Denisa
Al met al is gister de eerste kies getrokken. Het was een erg traumatische ervaring voor Denisa. Helaas zal ze nog een keer dit moeten ondergaan. En daarna is het afwachten wat de orthodontist gaat zeggen.
Omdat ze nu heel regelmatig naar de tandarts gaat en elk klein gaatje direct wordt gevuld, hopen we dat ze na de traumatische ervaringen van deze 2 kiezen, dit nooit meer op deze manier hoeft mee te maken!
Helaas is haar gebitje heel erg slecht. Haar nieuwe tanden komen rottend en al door en hier kan niets tegen worden gedaan dan behalve goed poetsen, extra fluoridebehandelingen en heel regelmatig naar de tandarts om elk klein gaatje gelijk aan te pakken....
Omdat we maandelijks Denisa's tanden laten behandelen met fluoride en er ook kosten gaan komen voor de orthodontist, wilden we vragen of er mensen zijn die Denisa hierin financieel willen gaan ondersteunen.
Monday, 26 March 2012
Primavara
Tja, het laatste bericht van ons ging over alle sneeuw... Hoog tijd dus weer voor een update aangezien nu toch echt alle sneeuw weg is ;)!
Het voorjaar is eindelijk volop uitgebarsten. Het is heerlijk om niet weer de hele tijd hout op het vuur te gooien, sneeuw te ruimen, etc. Winters hier zijn mooi, met veel sneeuw en zon. Maar het is altijd weer erg fijn als dat afgelopen is.
Met ons gaat alles goed. Nog 1 1/2 week en dan hebben de kinderen 2 weken vakantie. Iets waar we erg naar uitzien. Voordat de kinderen vakantie krijgen, hebben ze vanuit school eerst een weekje "school anders" (scoala altfel). In deze week zullen ze geen les krijgen, maar wordt zullen ze o.a. uitstapjes hebben en leuke/ interessante activiteiten gaan hebben. We zijn heel erg benieuwd hoe deze week gaat worden en wat de kinderen allemaal zullen gaan doen. De kinderen hebben er erg zin in. Voor de onderwijzers zal het een grote uitdaging worden om de kinderen een goed programma aan te bieden. We zijn erg blij met deze ontwikkeling in het onderwijs al zijn we ook erg benieuwd of alles inderdaad zo gaat verlopen als dat het aangekondigd is....
Na de vakantie zal de klas van Carmen worden voorbereid op het eindexamen. Het wordt een spannende en intensieve tijd voor haar. Ze zal moeten gaan aangeven naar welke school ze wilt gaan. Elke school heeft zo zijn eigen specialisatie (school voor pedagogiek, theologie, kunst, architect/ ingeneur, etc.). In ieder geval zal ze tussen 2 profielen moeten gaan kiezen, wiskunde/ informatica (beta-kant) of 'human' (alfa-kant). En dan vooral binnen 'human' zijn weer (per school) verschillende specialisaties. Als ze de beta-kant opgaat, kan ze naar elke universiteit, de alfa-kant heeft zijn beperkingen. Al met al beginnen we zelf nu aardig op de hoogte te zijn van al deze nieuwe ontwikkelingen. Misschien klinkt het allemaal ingewikkeld, maar het is vergelijkbaar met een combinatie van het kiezen van een nieuwe school na groep 8 en het kiezen van de juiste vakkenpakket na de 2 brugklassen.
Met Denisa gaat het heel goed. We hebben haar laten testen door een psychologe en ze ligt nu op bijna elk gebied gelijk met haar leeftijd. Daarnaast is ze een van de beste leerlingen in haar kleuterklasje. Het is een vechtertje, vooral als je bedenkt dat ze verleden jaar getest was en op het niveau van een 3 jarig kind zat....
Met Alexandra is het allemaal wat gecompliceerder. We hadden al wat vermoedens, maar na het psychologisch onderzoek is er veel naar boven gekomen. Ondanks dat we in een 1 1/2 jaar best wel wat met haar bereikt hebben, ligt ze nog steeds te ver achter. Zowel op motorisch gebied, intelectueel gebied en sociaal/ emotioneel. Ze had zichzelf 'opgesloten' in een 3 jarig kind. Ze wilde niet groot worden en dat liet ze ook heel duidelijk merken. Ze is op zoek naar zichzelf. Ze heeft nu 2 uur per week psychologische hulp. Samen met de psychologe proberen we Alexandra te helpen.
Daarnaast willen we graag als een pleeggezin voor deze 2 meisjes worden, zodat er stabiliteit en bescherming in hun leven gaat komen. Het eerste gesprek is geweest. Het is nu aan de vaders van de meiden wat ze gaan beslissen. Spannend dus allemaal...
Goed, dat was weer even een 'korte' update....
Het voorjaar is eindelijk volop uitgebarsten. Het is heerlijk om niet weer de hele tijd hout op het vuur te gooien, sneeuw te ruimen, etc. Winters hier zijn mooi, met veel sneeuw en zon. Maar het is altijd weer erg fijn als dat afgelopen is.
Met ons gaat alles goed. Nog 1 1/2 week en dan hebben de kinderen 2 weken vakantie. Iets waar we erg naar uitzien. Voordat de kinderen vakantie krijgen, hebben ze vanuit school eerst een weekje "school anders" (scoala altfel). In deze week zullen ze geen les krijgen, maar wordt zullen ze o.a. uitstapjes hebben en leuke/ interessante activiteiten gaan hebben. We zijn heel erg benieuwd hoe deze week gaat worden en wat de kinderen allemaal zullen gaan doen. De kinderen hebben er erg zin in. Voor de onderwijzers zal het een grote uitdaging worden om de kinderen een goed programma aan te bieden. We zijn erg blij met deze ontwikkeling in het onderwijs al zijn we ook erg benieuwd of alles inderdaad zo gaat verlopen als dat het aangekondigd is....
Na de vakantie zal de klas van Carmen worden voorbereid op het eindexamen. Het wordt een spannende en intensieve tijd voor haar. Ze zal moeten gaan aangeven naar welke school ze wilt gaan. Elke school heeft zo zijn eigen specialisatie (school voor pedagogiek, theologie, kunst, architect/ ingeneur, etc.). In ieder geval zal ze tussen 2 profielen moeten gaan kiezen, wiskunde/ informatica (beta-kant) of 'human' (alfa-kant). En dan vooral binnen 'human' zijn weer (per school) verschillende specialisaties. Als ze de beta-kant opgaat, kan ze naar elke universiteit, de alfa-kant heeft zijn beperkingen. Al met al beginnen we zelf nu aardig op de hoogte te zijn van al deze nieuwe ontwikkelingen. Misschien klinkt het allemaal ingewikkeld, maar het is vergelijkbaar met een combinatie van het kiezen van een nieuwe school na groep 8 en het kiezen van de juiste vakkenpakket na de 2 brugklassen.
Met Denisa gaat het heel goed. We hebben haar laten testen door een psychologe en ze ligt nu op bijna elk gebied gelijk met haar leeftijd. Daarnaast is ze een van de beste leerlingen in haar kleuterklasje. Het is een vechtertje, vooral als je bedenkt dat ze verleden jaar getest was en op het niveau van een 3 jarig kind zat....
Met Alexandra is het allemaal wat gecompliceerder. We hadden al wat vermoedens, maar na het psychologisch onderzoek is er veel naar boven gekomen. Ondanks dat we in een 1 1/2 jaar best wel wat met haar bereikt hebben, ligt ze nog steeds te ver achter. Zowel op motorisch gebied, intelectueel gebied en sociaal/ emotioneel. Ze had zichzelf 'opgesloten' in een 3 jarig kind. Ze wilde niet groot worden en dat liet ze ook heel duidelijk merken. Ze is op zoek naar zichzelf. Ze heeft nu 2 uur per week psychologische hulp. Samen met de psychologe proberen we Alexandra te helpen.
Daarnaast willen we graag als een pleeggezin voor deze 2 meisjes worden, zodat er stabiliteit en bescherming in hun leven gaat komen. Het eerste gesprek is geweest. Het is nu aan de vaders van de meiden wat ze gaan beslissen. Spannend dus allemaal...
Goed, dat was weer even een 'korte' update....
Tuesday, 21 February 2012
Sneeuw, sneeuw, sneeuw
De afgelopen weken heeft het zo extreem in Roemenie gesneeuwd, dat huizen letterlijk in de sneeuw zijn verdwenen. Op facebook hebben we een aantal foto's geplaatst. We zullen ze ook op de blog zetten. Voornamelijk het zuiden en oosten zijn zwaar getroffen. Wij wonen in het westen van Roemenie. Ook wij hebben onze portie gehad, maar lang niet zo erg. We hebben maar 1 weekend ingesneeuwd gezeten. Ook is er op een gegeven moment zo'n erge sneeuwstorm hier geweest, dat er sneeuw door de balkondeur in de woonkamer werd geblazen (balkondeur zat dicht!). Jeroen heeft regelmatig de auto moeten uitgraven om de kinderen naar school te brengen.
Voor heel veel mensen in Roemenie zijn het moeilijke weken geweest en het einde is nog niet in zicht. Veel huizen voornamelijk op het platteland zijn zo erg ingesneeuwd, dat de muren en daken het begeven. Daarnaast waren ook de wegen compleet ingesneeuwd, waardoor er geen toevoer van levensmiddelen waren. Het heeft een week geduurd voordat er pas een graafmachine een weg naar verschillende dorpen had gemaakt. Het duurde zo lang, niet omdat alles hier langzamer gaat, maar puur vanwege de enorme hoeveelheid sneeuw (zie foto's).
Inmiddels is het gaan dooien. Dit houdt in dat veel huizen onder water komen te staan...
Op het nieuws kregen we te horen dat maar 3 % van de bevolking in deze gebieden een verzekering tegen dit natuurgeweld heeft...
Ondertussen zijn in heel Roemenie hulpacties begonnen om deze mensen op het platteland te helpen. Er is en wordt, voedsel en kleding ingezameld en gebracht. Daarnaast gingen mensen massal vanuit de stad naar het platteland om de mensen daar te helpen met het uitgraven van hun huizen.
Het is mooi om te zien hoe de Roemenen elkaar helpen en hoe er acties worden ondernomen. Het is een erg goed teken, omdat ze zich niet meer alleen afhankelijk stellen van hulp uit het buitenland, maar zelf de schouders eronder zetten!
Voor heel veel mensen in Roemenie zijn het moeilijke weken geweest en het einde is nog niet in zicht. Veel huizen voornamelijk op het platteland zijn zo erg ingesneeuwd, dat de muren en daken het begeven. Daarnaast waren ook de wegen compleet ingesneeuwd, waardoor er geen toevoer van levensmiddelen waren. Het heeft een week geduurd voordat er pas een graafmachine een weg naar verschillende dorpen had gemaakt. Het duurde zo lang, niet omdat alles hier langzamer gaat, maar puur vanwege de enorme hoeveelheid sneeuw (zie foto's).
Inmiddels is het gaan dooien. Dit houdt in dat veel huizen onder water komen te staan...
Op het nieuws kregen we te horen dat maar 3 % van de bevolking in deze gebieden een verzekering tegen dit natuurgeweld heeft...
Ondertussen zijn in heel Roemenie hulpacties begonnen om deze mensen op het platteland te helpen. Er is en wordt, voedsel en kleding ingezameld en gebracht. Daarnaast gingen mensen massal vanuit de stad naar het platteland om de mensen daar te helpen met het uitgraven van hun huizen.
Het is mooi om te zien hoe de Roemenen elkaar helpen en hoe er acties worden ondernomen. Het is een erg goed teken, omdat ze zich niet meer alleen afhankelijk stellen van hulp uit het buitenland, maar zelf de schouders eronder zetten!
Bij ons thuis was het gelukkig niet zo erg:
Subscribe to:
Posts (Atom)